Alfrink College Zoetermeer

School voor havo, vwo en tvwo

Werflaan 45 2725 DE Zoetermeer 079 - 3306666

Bijzonder bezoek aan mevrouw van Haasteren

Home > Nieuws Bijzonder bezoek aan mevrouw van Haasteren

Op vrijdag voor de kerstvakantie is een aantal leerlingen en mijnheer Koelewijn op bezoek geweest bij mevrouw van Haasteren. Dat was een bijzonder bezoek. HIeronder is een verslag te lezen van een van deze leerlingen.

 

"Het is de vrijdag voor de kerstvakantie. De dag begint met een bijzonder mooi geschreven artikel in het AD over de kraanvogelactie op het Alfrink  voor mevrouw Van Haasteren. Het is een kerstweek met een heel dubbel gevoel. Fijn omdat er leuke activiteiten zijn en het bovendien bijna vakantie is, maar ook verdrietig omdat mevrouw Van Haasteren er niet bij kan zijn. Heen en weer geslingerd tussen deze gevoelens ga ik na de kerstactiviteit van 5 havo met Rabina, Zoë en Geraldi op bezoek bij mevrouw Van Haasteren.

Op bezoek bij een docent  gaan is niet iets wat je iedere dag doet als leerling. Het is helemaal bijzonder om op bezoek te gaan bij een ongeneeslijk zieke docent. In de auto bespreken we het en we zien er best tegen op. Wat moet je zeggen? Hoe zal ze zijn? Vol met vragen en spanning komen we aan bij het huis van mevrouw Van Haasteren. Haar man doet open en neemt ons mee de woonkamer in. Daar zit mevrouw Van Haasteren op de bank. Ze staat op en er volgt een hartelijke begroeting en meteen valt er wat van de spanning van ons af. Dit is mevrouw Van Haasteren zoals we haar kennen, enthousiast en vol energie. Direct stelt ze de andere aanwezigen voor. Haar man en haar dochter en haar zoon, haar ouders zijn er ook. We maken kort kennis met haar meest dierbaren.

Haar ouders gaan naar huis en haar man is druk bezig met het regelen van allerlei zaken. Er moet een rolstoel geregeld worden voor het huisje in Zeeland waar ze in januari met het gezin een week heen gaan. Ze loopt wel maar dat kost haar zichtbaar moeite. Even later gaat haar man samen met de kinderen naar boven en zijn we alleen met mevrouw Van Haasteren in de woonkamer.

Mevrouw Van Haasteren vertelt over de laatste weken, de laatste lessen op school en de eerste momenten in het ziekenhuis. Ze vertelt over de moeite die het haar kostte om niet meer naar school te kunnen gaan en de leerlingen les te kunnen geven. Ze vertelt dat ze heel graag bij het kerstgala had willen zijn, dat ze daar naar uitkeek. Ze vertelt over het lesgeven en dat ze dat niet als werk ziet, maar als haar grote hobby waar ze met veel passie en overgave heel veel jaar mee bezig is geweest. Dit is zij ten voeten uit. Open en eerlijk en zonder een blad voor de mond. Relativerend, grapjes makend en vol energie.

Ze vertelt over haar medicijnen die de pijn onderdrukken en de keuze om geen chemotherapie te doen maar wel een levensverlengende bestraling. Een einde met kwaliteit noemt ze het.  Ze wil scherp zijn tot het eind en als haar hoofd er niet meer bij kan zijn, dan hoeft het voor haar niet meer en is de tijd gekomen om te gaan. Even wordt het haar teveel en dat geldt ook voor ons. We huilen samen kort, maar al snel volgen er andere verhalen. Ze vertelt over de bijzondere ontmoetingen met leerlingen die haar bezocht hebben in het ziekenhuis en de soms intense gesprekken die de bezoeken hebben opgeleverd. Ze heeft een belangrijke tip voor haar leerlingen. “Jongens, als jullie soms het gevoel hebben dat je in een situatie terecht bent gekomen waarbinnen je elkaar niet bereikt, denk dan even aan mijn: “ei zonder schil-theorie”. Ze moet er zelf om lachen, maar dan geeft ze de serieuze uitleg van haar theorie. “Een ei zonder schil is kwetsbaar en zacht, ja, dat klopt. Soms is het noodzakelijk om de harde schil te laten verdwijnen en je zo kwetsbaar op te stellen. Dan sta je open voor echt en eerlijk contact en kan je samen verder komen.”  

We praten verder en de leerlingen stellen vragen. Ze vraagt of ik een stukje wil filmen met haar camera. De voordeurbel gaat. Mevrouw Van Haasteren had al verteld dat Claudia uit 6V ook nog langs zou komen. We schenken een glaasje nepchampagne en proosten op het bijzondere moment.

Na het maken van wat foto’s samen op de bank laat mevrouw Van Haasteren haar boek zien dat ze heeft gemaakt van alle kaarten, foto’s, gedichten en tekeningen die ze gekregen heeft. Ze is diep geroerd door alle lieve berichten en laat vol trots haar plakboek zien. Natuurlijk had ze het liefst gehad dat jullie allemaal op bezoek waren gekomen, maar het is duidelijk dat dit praktisch gezien niet kan. Ze geeft aan dat alle leerlingen  een plekje in haar hart hebben en dat ze jullie steun, in welke vorm dan ook, voelt en waardeert. Ze vindt het belangrijk dat jullie voor je diploma gaan en daarna op je doel afgaan. En als je het doel in je leven nog niet hebt gevonden, dan is dat niet erg, dat komt vanzelf, maar blijf vooral geloven in jezelf.

De studie waar ze aan bezig was heeft besloten haar een vrijstelling te geven voor het laatste onderdeel. Hierdoor kan ze nu versneld afstuderen en krijgt ze haar zo graag gewenste diploma. Haar leerlingen zijn trots op haar. Het is een absolute topprestatie geweest om gedurende haar drukke baan ook nog haar studie te voltooien.

Tenslotte praten we ook over haar afscheid en dat ze daar nu veel aan denkt. Ze heeft nog een belangrijke boodschap. Graag zou ze zien dat “haar” twee Zoetermeerse scholen samenwerken bij haar afscheid. Het ONC waar ze zeventien jaar heeft gewerkt en het Alfrink. En met haar typerende vrolijke lach zegt ze: “Mooi toch als die op deze manier wat dichter bij elkaar kunnen komen.”  

Het is tijd om te gaan. We spreken af om “tot ziens” te zeggen bij het afscheid en geven haar een knuffel. Ze loopt mee naar de deur en zwaait ons uit.

In de auto praten we na. We zijn erg onder de indruk en hebben een goed gevoel over ons bezoek. We kunnen maar één conclusie trekken. Wat een topdocent is mevrouw Van Haasteren!"

 

Naar nieuwsoverzicht dinsdag 2 januari 2018